پانهادیم به راهی که آغاز نداشت

رو به هر خانه که کردیم دری باز نداشت

زندگی شاخه گلی بود که در باد شکفت

داستانش را هم جرات ابراز نداشت

باغ ما عمری با خاطره ی باران زیست

خبر از مرگ درختان سرافراز نداشت

کاش دستی به هواداری دل بر میخواست

عشق هم این همه گفتند اعجاز نداشت

آرزو داشت دلم همسفر ابر شود

بال و پر داشت ولی فرصت پرواز نداشت

|لينك مطلب| نوشته شده در یکشنبه ششم مرداد 1387 ساعت 1:26 توسط ستاره |