...

من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

 در عصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

 

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

 کلبه ي غريبي ام را پيدا کن ، کنار بيد مجنون

 

خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام! در کلبه را باز کن

و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

 حرير غمش را کنار بزن!

مرا خواهي ديد با بغضي کويري که غرق عصاره ي

 انتظار پشت ديوار دردهايم نشسته

|لينك مطلب| نوشته شده در جمعه چهارم مرداد 1387 ساعت 19:21 توسط ستاره |