پانهادیم به راهی که آغاز نداشت

رو به هر خانه که کردیم دری باز نداشت

زندگی شاخه گلی بود که در باد شکفت

داستانش را هم جرات ابراز نداشت

باغ ما عمری با خاطره ی باران زیست

خبر از مرگ درختان سرافراز نداشت

کاش دستی به هواداری دل بر میخواست

عشق هم این همه گفتند اعجاز نداشت

آرزو داشت دلم همسفر ابر شود

بال و پر داشت ولی فرصت پرواز نداشت

من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

 در عصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

 کلبه ي غريبي ام را پيدا کن ، کنار بيد مجنون

خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام! در کلبه را باز کن

و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

 حرير غمش را کنار بزن!

مرا خواهي ديد با بغضي کويري که غرق عصاره ي

 انتظار پشت ديوار دردهايم نشسته

ای عشق، شکسته ایم، مشکن ما را/

اینگونه به خاک ره ،میفکن ما را/

ما.درتو ، به چشم دوستی می بینیم/

 ای دوست، مبین به چشم

 دشمن مارا

رفتی و ساز خلوت من اضطراب شد

آن چشمه های جاری و زيبا سراب شد

اين خانه، نه بعد از تو زندان خويش را

می خواستم دوباره بسازم ، خراب شد

می خواهد از شب ، اين دل پريشانم

اين آسمان که بعد تو ، بی آفتاب شد

حالا کجا ی وسعت دريا جو يم آن را

دل را که پيش برق نگاه توآب شد

دلم براي کسي تنگ است

که چشمهاي قشنگش را

به عمق آبي دريا مي دوخت

و شعر هاي قشنگي چون پرواز پرنده ها مي خواند

دلم براي کسي تنگ است

كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد

و پري دلم را با وجود خود خالي

دلم براي کسي تنگ است

کسي که بي من ماند

کسي که با من نيست

دلم براي کسي تنگ است

که بيايد

و به هر رفتني پايان دهد

دلم براي کسي تنگ است

که آمد

رفت

...... و پايان داد

کسي ....

کسي که من هميشه دلم برايش تنگ مي شود

كسي كه دوستش دارم

دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
ميگي خاک عالم عشقو عاشق بده
روي سر دختر بندري چارقده
ميگم بيا انقد منو ازار نده
ميگي اخه کي دست تو دختر ميده
ميگي خاک عالم عشقو عاشق بده
روي سر دختر بندري چارقده
ميگم بيا انقد منو ازار نده
ميگي اخه کي دست تو دختر ميده
اره دست تو دختر ميده
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
از روي کارون خجلم نيومدي باز تنگه دلم
ازروي کارن خجلم پيشت گرو مونده دلم
نامه ها همه بيمه بيمه بلم شاهدتنهاييمه
نامه ها همه بيمه بيمه بلم شاهدتنهاييمه
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري دختر تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
هي هي هي هي هي
اي هوار هوار
هي هي هي هي
ميگي خاک عالم عشقو عاشق بده
روي سر دختر بندري چارقده
ميگم بيا انقد منو ازار نده
ميگي اخه کي دست تو دختر ميده
ميگي خاک عالم عشقو عاشق بده
روي سر دختر بندري چارقده
ميگم بيا انقد منو ازار نده
ميگي اخه کي دست تو دختر ميده
اره دست تو دختر ميده
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميميرم به کسي لبخند بزني
دختر بندري تو مال مني ميخوام فقط به ما لبخند بزني
اره فقط به ما لبخند بزني هي هي
هي هي
اره فقط به ما لبخند بزني هي هي
هي هي

به دیار دیگری میروم

میروم که شاید کسی یادم کند...

شاید به یاد من کسی گریه کند...

شاید روزی که بفهمم کسی عاشقم هست...

دیگر عاشق نباشم....

چون دیگر نخواهم بود....

...برای کسی که هرگز یادم نکرد...     ...برای کسی که هرگز یادم نکرد

من مانده ام میان راه کجایی مقصد من

برای عاشق شدنم ترانه هات برام کمن

دلهره های توی دل حسرت روز رفتنت

بهانه ی نبودنت نباشه روز دیدنت

ترسم یه روزی برسه که عاشقی یادت بره

برات شدم یه خاطره میگی نباشه بهتر

دوباره مکث بی صدا توی دلم ترانه ساخت

اهنگ عشقت را برام با ریتمی نو برام نواخت

فکر میکنم کجای کار شدی بهانه ی دلم

تو امدی وساختی ترانه ی عشق دلم

برام یه لحظه ای بذار تا تو را باورت کنم

برات بشم یه زندگی دوباره شادتت بکنم

^{زیبایی عشق به سکوته نه فریاد}

ای که دستانت جاده سبز بهشت است وچشمانت

امواجی از نور بهشت.

    تو مهربانی مثل فرشته هاخدای من تورو در

سرنوشت من قرار داده.

اسم مادر را درقلب من حک کرده خدای من بهشت را

 زیر پای مادرنهاده است.

غم در دل من به قدر عالمه

غم های عالم برای من کمه

 رنگ غروبه دل افسرده ام

غرق سکوته وجود مرده ام

وای از من و غم های من

وای از دل تنهای من

بچه که بودم تا 10 میشمردم ، فکر میکردم آخر همه چی 10 هستش، حالا نمیدونم آخر دوست داشتن چقدره ، ولی میخوام بگم دوستت دارم قدر 10 تای بچگی

قفس داران سكوتم را شكستند/دل دائم صبورم را شكستند به جرم پا به پاي عشق رفتن/پروبال عبورم را شكستند مرا از خلوتم بيرون كشيدند/چه بي پروا حضورم راشكستند تمنا در نگاهو موج مي زد/ولي روياي دورم را شكستند

کاش دوستي ها مثل رابطه دست و چشم بود. وقتي دستت زخم مي شه چشمت گريه ميکنه و وقتي چشمت گريه مي کنه دستت اشکشو پاک مي کنه

ميگن لبخند ربطي به مرگ نداره ولي تو بخند تا من برات بميرم...

هر وقت تونستی برف روسیاه کنی . هر وقت تونستی پای کلاغ رو سفید کنی . هر وقت تونستی آتش رو ببوسی هر وقت تونستی توی آب یه نفس عمیق بکشی اون موقع من هم می تونم تو رو فراموشت کنم

مي دوني اگه خورشيد بميره چي مي شه . اونوقت زمين دورتومي گرده . ولي من نمي زارم چون فقط من بايد دورت بگردم

اگه قرار بود لیلی و مجنون به هم ميرسيدن كه ديگه نه ليلي ليلي بود نه مجنون مجنون عشق واسه رسيدن نيست . عشق حسرت رسيدنه

ميگن يه ماه تو آسمون يه فرشته رو زمين.عزيزم خسته نميشي دو شيفت كار مي كني

چه زيباست بخاطر تو زيستن و برای تو ماندن و به پاي تو سوختن و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن برای تو گريستن و به عشق و دنيای تو نرسيدن ... ای كاش ميدانستی بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشكيباست ...

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد .بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت میکارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

كاش بارانی ببارد قلبها را تر كند

بگذرد از هفت بند ما صدا را تر كند

قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه ها

رشته رشته مویرگهای هوا را تر كند

بشكند در هم طلسم كهنه ی این باغ را

شاخه های خشك بی بار دعا را تر كند

مثل طوفان بزرگ نوح در صبحی شگفت

سرزمین سینه ها تا نا كجا را تر كند

چترها تان را ببندید ای به ساحل مانده ها

شاید این باران كه می بارد شما را تر كند

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه باید برم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف

تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بهت نگفته بودم که دنیا پر فریبه

رنگ چشای آبیت همیشه بی رغبیه

بهت نگفته بودم که عشق ما معماست

حل معمای ما بدست یک آشناست

بهت نگفته بودم ستاره ها با ماه اند

گلای سرخ باغچه همیشه بی گناه اند

بهت نگفته بودم کوچه دل بن بسته

علامت رو قلبم یه خطی شکسته

بهت نگفته بودم آسمونت ابری

دیدن ماه و خورشید یه رویای سختی